Ús skoalle - Onze school

IMG 20160920 WA0003

Wiuwert lei eartiids oan de âlde Middelsee en wie doe in fiskersdoarp. Pike, de dochter fan in fiskerman, stie op'e útkyk. Sy loerde of har heit alwer weromkaam mei de boat. Pike stiet te loeren: Pikeloer.

Wiuwert, dat destijds nog aan de oude Middelzee lag, was toen een vissersdorpje. Pike onze vissersdochter stond in die oude tijd vaak op de uitkijk. Zij stond te loeren of haar vader die visser was, weer met zijn schip terugkwam. Pikeloer.

Dit prachtige verhaal staat beschreven in het boek 'Uit Frieslands Volksleven' (deel 1), van Waling Dijkstra: 

Bij het dorpje Wieuwerd in Baarderadeel is eene opvaart, die daar in den omtrek Pikeloer wordt genoemd. Daar woonde weleer een schipper, die huis hield met zijn eenige dochter Pike. Het meisje heette, naar ik geloof eigenlijk Pietje, maar haar vader, die heel veel van haar hield, noemde haar altijd Pike, omdat hem deze naam lieflijker in de ooren klonk. En tengevolge hiervan noemden de dorpsgenooten haar ook nooit anders dan Pike.
Wanneer de vader met zijn schip op reis was en Pike hem terug verwachtte, dan stond zij, lang eer hij tehuis kon zijn, reeds op den wal langs de vaart te turen of zij het schip ook in de verte kon zien. En dan zeiden de buren: "Pike stiet wer op'e loer." (Pike staat weer op den uitkijk). Dit gebeurde zoo dikwijls, dat zij van lieverlede altijd Pikeloer werd genoemd. En onwillekeurig ging de naam over op de vaart, bij welke zij zo menigwerf stond te loeren.
De goede vaderlievende Pike is reeds lang geleden als een rimpelig oudje ten grave gedaald, maar hare nagedachtenis blijft leven in den naam Pikeloer, die de vaart nog steeds draagt.

Mevr. T. Ponne-Bilstra, de echtgenote van het toenmalige Hoofd der School, stelde in 1985 na een verbouwing de naam ‘De Pikeloer’ voor.

Waling Dykstra (1821-1914) was een belangrijke Friese volksschrijver in de tweede helft van de negentiende eeuw.

 

'De Pikeloer’ , vertrouwd, eigen en klein, waar iedereen zichzelf kan zijn!